บทที่ 1107 ตาย!

ดึกสงัด

  สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยอย่างเงียบเหงา

  เจียงเจ้อ

  แถบชานเมือง

  ภายในอาณาเขตส่วนตัวที่กว้างขวางถึงหลายร้อยหมู่