บทที่ 174 หนังสือโอนกรรมสิทธิ์หุ้นตระกูลอู๋

เหรินเสียงยืนอึ้งสนิท สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอับอายและซับซ้อนยากจะบรรยาย

เมื่อหวนนึกไปถึงท่าทีโอ้อวดโชว์พาวของตัวเองต่อหน้าหลินม่อก่อนหน้านี้ สีหน้าของเหรินเสียงก็ยิ่งดูเจื่อนและกระอักกระอ่วนใจถึงขีดสุด ความรู้สึกในตอนนี้ มันเหมือนกับมีใครเอาฝ่ามืองามๆ ฟาดลงกลางใบหน้าของเขาอย่างจังหลายฉาด จนแก้มทั้งสองข้างรู้สึกแสบร้อนจนชาไปหมด

ส่วนทางด้านหลินม่อ เมื่อเผชิญหน้ากับคนทั้งสองที่กำลังก้มหัวโค้งคำนับขอขมาอยู่ตรงหน้า เขากลับไม่แม้แต่จะปรายตามองเลยสักนิด ชายหนุ่มไม่ปริปากพูดอะไรออกมา ทำเพียงคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดไถหน้าจอเล่นไปเรื่อยเปื่อยอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อเห็นท่าทีเย็นชาไร้การตอบรับของหลินม่อ ทางด้านของอู๋ซานซือและชายหน้าบาก ถึงกับมีเหงื่อเย็นเยียบผุดซึมเต็มหน้าผากไหลย้อยลงมาเป็นทาง!

ต้องเข้าใจก่อนนะว่า ก่อนจะเดินทางมาที่นี่ อู๋เชียนได้ยื่นคำขาดสั่งลุยมาอย่างเด็ดขาดแล้ว! ถ้าหากพวกเขาสองคนไม่สามารถขอร้องให้หลินม่อยอมเอ่ยปากให้อภัยได้ล่ะก็ เมื่อกลับไปถึงบ้าน ชะตากรรมของพวกเขาก็เตรียมรอรับความวิบัติพังพินาศได้เลย!