บทที่ 185 นายเรียกสิ่งนี้ว่าเรือยอร์ชเนี่ยนะ

แววตาที่ไป๋จื้อเหว่ยใช้มองหลินม่อเปี่ยมล้นไปด้วยรังสีความเย็นเยียบ

แต่ทว่า ในเสี้ยววินาทีต่อมา

รอยยิ้มก็กลับมาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง

เขาก้าวเท้าเดินตรงเข้ามาหากลุ่มของหลินม่อทั้งสามคนทันที

"มู่หรัน นึกไม่ถึงเลยนะว่าจะบังเอิญมาเจอเธอที่นี่พอดี"