บทที่ 194 ปรมาจารย์หลิน เทพเจ้าตลอดกาล

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีของนักศึกษาสาขาภาพวาดพู่กันจีน

บนใบหน้าของนักศึกษาสาขาภาพวาดสีน้ำมันแต่ละคนในเวลานี้ ราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่อย่างไร้ปรานี

สิ่งที่หลงเหลืออยู่บนใบหน้าของพวกเขามีเพียงความอับอายขายหน้าเท่านั้น!

ทว่าในตอนนั้นเอง บรรดานักศึกษาสาขาภาพวาดสีน้ำมันก็พากันกัดฟันแน่น แล้วเอ่ยปากขึ้น

"จะมาโอหังอะไรกันนักหนา ปรมาจารย์ซูยังวาดไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ! รอให้วาดเสร็จแล้วเอามาเปรียบเทียบกัน พวกนายก็จะได้รู้ว่าภาพวาดพู่กันจีนที่พวกนายภูมิใจหนักหนา... แท้จริงแล้วมันขยะแค่ไหน!"