บทที่ 196 ไป๋จื้อเหว่ยถึงกับอึ้ง

เวลาสองทุ่มตรง

ภัตตาคารถงฝู

หลินม่อเพิ่งจะจอดรถเสร็จ

ก็มองเห็นเฉียวเหยียนเหนียนและพรรคพวกยืนรออยู่ตรงประตูทางเข้า พร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

เวลานี้ เฉียวเหยียนเหนียนหัวเราะร่วน