บทที่ 211 ความสิ้นหวังของโจวสวี่หมิง

สิ้นคำพูดประโยคนี้

ร่างของโจวสวี่หมิงก็แข็งทื่อไปในทันที

เขายืนนิ่งอยู่กับที่ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเจื่อนๆ

เอ่ยว่า "ฮ่าฮ่า เข้าใจผิดแล้ว ล้วนเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้น ฉันไม่ไปไหนหรอก ไม่ไปไหนทั้งนั้น..."

บนหน้าผากของโจวสวี่หมิงในเวลานี้ มีเม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด