บทที่ 229 อย่าบอกนะว่าพวกเขาจะใช้เครื่องบินพ่นยา?

เมื่อความคิดนี้แล่นเข้ามา จูเทียนเฉียงที่ยืนอยู่ตรงนี้ ก็หันไปมองด้วยรอยยิ้มเย็นชา ไปยังหวงฉีที่อยู่ไม่ไกลนัก พลางกล่าวว่า "เหอะๆ! ประธานหวง! ประธานบริษัทที่คุณพูดถึงล่ะ? ทำไมยังไม่มาอีก? หรือว่ากลัวจนหัวหด เลยไม่กล้ามาแล้วล่ะมั้ง?"

สิ้นคำพูดนี้ ทุกคนในที่นั้นก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะครืนใหญ่ บรรดาคนที่ยืนอยู่ข้างกายจูเทียนเฉียง ในเวลานี้ บนใบหน้าของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความขบขัน ขณะที่มองไปยังหวงฉีที่ยืนอยู่ตรงนั้น ยิ่งไปกว่านั้น บางคนยังเอ่ยผสมโรงขึ้นมาทันทีว่า "นั่นสิประธานหวง ที่คุณบอกว่าเถ้าแก่บริษัทคุณจะมา พวกเราถึงได้เตรียมตัวมาดูเป็นขวัญตาสักหน่อย แต่ตอนนี้พวกเรามาถึงแล้ว เถ้าแก่บริษัทคุณหายไปไหนล่ะ? หรือว่ากลัวจนไม่กล้าโผล่หัวมาแล้วจริงๆ?”

“ใช่ๆ! อีกอย่าง แบบนี้มันหลอกให้พวกเราเสียเวลาชัดๆ! จะบอกให้รู้ไว้เลยนะ ว่าพวกเรางานยุ่งกันมาก!”

“......"

เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น หวงฉีก็ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาเล็กน้อย! และในจังหวะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง โทรศัพท์มือถือของหวงฉี ก็ดังขึ้นมากะทันหัน เมื่อมองดูชื่อผู้โทรเข้าบนหน้าจอ สีหน้าของหวงฉีก็ชะงักงันไปทันที ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา เขากดรับสาย ที่ปลายสาย เสียงของหลินม่อก็ดังขึ้น เสียงพื้นหลังมีเสียงรบกวนดังแทรกเข้ามาเบาๆ "หวงฉี พื้นดินบริเวณใกล้ๆ นาย มีลานกว้างบ้างไหม?"