บทที่ 239 เตะโดนตอเข้าแล้ว

หลังจากเชิญพวกหลี่จื่อหยางเข้าไปในห้องประชุมแล้ว ผู้อำนวยการเซิ่งรุ่ยก็รีบวิ่งตรงไปที่ห้องน้ำทันที จากนั้นก็กดโทรศัพท์หารองนายกเทศมนตรีเฉียนด้วยมือที่สั่นเทา

ในเวลานี้ บนใบหน้าของรองนายกเทศมนตรีเฉียนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขากำลังนั่งอยู่ในห้องหนังสือที่บ้าน และกำลังรายงานผลการดำเนินงานให้หานจินหลงฟังผ่านวิดีโอคอล

"อาจารย์ เรื่องที่ท่านสั่งผมจัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้สถาบันวิจัยของไอ้เด็กนั่น ถูกผมสั่งปิดไปเรียบร้อยแล้ว"

ปลายสาย หานจินหลงหัวเราะพลางกล่าวว่า "เสี่ยวเฉียน ครั้งนี้นายทำได้ดีมาก เดี๋ยวฉันจะไปบอกเด็กที่ชื่อเสี่ยวจูนั่นให้ก็แล้วกัน ถึงเวลาที่เสี่ยวจูส่งของขวัญตอบแทนมา ส่วนแบ่งของนายก็รับรองว่าไม่มีขาดตกบกพร่องแน่"

เมื่อได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของรองนายกเทศมนตรีเฉียนก็ยิ่งกว้างขึ้นไปอีก ทว่าตัวเขากลับรีบโบกมือปฏิเสธพลางกล่าวว่า "โธ่! อาจารย์ ท่านพูดอะไรแบบนั้น! ผมจะไปรับของขวัญตอบแทนอะไรได้ยังไงกัน? ถ้าตอนนั้นไม่ได้อาจารย์ช่วยสนับสนุน ผมก็คงไม่มีวันนี้หรอก!"