บทที่ 266 ซุนจ้าวเสียผู้โกรธเกรี้ยว

"ปรมาจารย์ซุน" หลินม่อยิ้มและลุกขึ้นยืนกล่าว

"โธ่เอ๊ย เมื่อวานยังกะว่าจะชวนคุณมาร่วมพูดคุยเรื่องดนตรีคลาสสิกด้วยกันสักหน่อย ผลคือคุณกลับเดินจากไปเสียก่อน วันนี้คุณจะหนีไปไหนไม่ได้อีกแล้วนะ!" ซุนจ้าวเสียที่อยู่ตรงนั้นกล่าวด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด

สำหรับเรื่องนี้ หลินม่อทำได้เพียงยิ้มเจื่อนอย่างจนใจพลางกล่าว "ปรมาจารย์ซุน ท่านยกย่องผมเกินไปแล้ว ผมจะไปเข้าใจดนตรีคลาสสิกอะไรกัน เพลงที่ผมเล่นไปเมื่อวานก็แค่ดีดมั่วๆ ไม่คู่ควรให้ขึ้นเวทีระดับสูงหรอก"

หลังจากคำพูดของหลินม่อสิ้นสุดลง ซุนจ้าวเสียที่อยู่ตรงนั้นก็เอ่ยปากขึ้น "โธ่! ปรมาจารย์หลิน ท่านถ่อมตัวเกินไปแล้ว!" ซุนจ้าวเสียหัวเราะร่าพลางกล่าว

"เมื่อวานในร้านอาหารตะวันตก บทเพลงระฆังที่คุณบรรเลงออกมานั้น เรียกได้ว่าบรรเลงได้อย่างสง่างามและเปี่ยมไปด้วยพลัง! ถึงขั้นเรียกได้ว่าเป็นเวอร์ชันที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรอบสิบปีมานี้เลยทีเดียว! ต่อให้เป็นเวอร์ชันที่บรรเลงโดยนักดนตรีชื่อดังระดับนานาชาติบางคน ก็ยังไม่อาจเทียบเคียงกับเวอร์ชันของคุณได้เลย!"