บทที่ 307 ฝีมือการประเมินสมบัติของเขา ไม่ด้อยไปกว่าฉัน

"ครืน!!!"

เมื่อคำพูดนี้ของเฝิงหลิงหลุดออกมา

ผู้ใช้แรงงานที่อยู่ตรงนั้นก็มีสีหน้าซีดเผือดลงในทันที

ทั้งร่างทรุดฮวบลง ถอยหลังไปสองก้าวหลังพิงกรอบประตู พยายามฝืนพยุงตัวเองไว้อย่างสุดกำลัง เพื่อไม่ให้ล้มพับลงไปกองกับพื้น!

ก็นะ