บทที่ 394 ยอมอ่อนข้อ

ราชินีเฒ่าตื่นตระหนกตกใจอย่างสมบูรณ์แบบ คนทั้งร่างยิ่งรู้สึกเลื่อนลอยอยู่บ้าง

นับตั้งแต่อุตสาหกรรมอย่างบริษัทโทรคมนาคมแห่งอาณาจักรเป่ยอ้ายและท่าเรือจินซือเชวี่ย ถูกแปรรูปเป็นของเอกชน เธอก็ไม่ได้ให้ความสนใจเป็นพิเศษอีกเลย

เพียงแค่เวลาที่มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น ถึงจะไปทำความเข้าใจสักเล็กน้อย แต่ทว่า สององค์กรนี้ ตกลงแล้วผู้ถือสิทธิ์ขาด กลายเป็นชาวเสินหัวไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!

นี่มัน... ตกลงแล้วมีการซื้อขายหุ้นกันตั้งแต่เมื่อไหร่?

ราชินีเฒ่าถึงกับอึ้งตาค้างไปเลย ก็นะ สถานการณ์เช่นนี้มันช่าง... ทำให้ผู้คนรู้สึกเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริงๆ!