บทที่ 448 เซียวจิ่วเกอ

หินหยกดิบถูกนำมาผ่าอีกครั้ง

เสียงเครื่องตัดหินดังกึกก้อง แสบแก้วหูเป็นอย่างยิ่ง

เศษหินปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ

เมื่อเปลือกหินชั้นแล้วชั้นเล่าถูกขัดออกไป ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็อดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจ

เพียงไม่นาน หน้าต่างก็ถูกเปิดออก