บทที่ 562 สำนักเบญจพิษนี้ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องดำรงอยู่อีกต่อไป

หลินม่อค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

แววตาในเวลานี้ ก็ค่อยๆ เย็นชาลงเรื่อยๆ

จิตสังหารที่แผ่วเบาราวกับมีและไม่มี แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารบนร่างของหลินม่อ ในเวลานี้เหงื่อเย็นเม็ดโป้งก็ไหลทะลักออกมาจากร่างของคนเหล่านี้อย่างบ้าคลั่ง

จากนั้น ก็กัดฟันแน่น แล้วเอ่ยปากเสียงดังว่า