บทที่ 744 รากฐานแห่งความโอหัง

สีหน้ามืดครึ้ม

ทุกคนมองไปที่หลินม่อซึ่งอยู่ตรงนั้น โดยเฉพาะเส้าจินหมิง ในเวลานี้เขาสะบัดมืออย่างแรง พลางเอ่ย

"พวกแกยังจะยืนบื้ออยู่ตรงนี้ทำไมอีก? ยังไม่รีบเข้าไปจัดการมันอีก! วันนี้ฉันจะหักขาไอ้เด็กเวรนี่ให้ได้!!"

สีหน้าของเส้าจินหมิงในเวลานี้ เรียกได้ว่าดำมืดราวกับน้ำหมึก

"ไอ้หนู ในเมื่อแกรนหาที่ตายอยู่ที่นี่อย่างเอาเป็นเอาตาย ถ้างั้นก็โทษไม่ได้แล้วนะ ที่ฉันจะไม่เกรงใจ"