บทที่ 752 ใครเห็นด้วย ใครคัดค้าน?

เงียบงัน!

เงียบสงัดราวกับป่าช้า!

กู้ตงเซินที่อยู่ตรงนี้ ชาหนึบไปทั้งตัวแล้ว

มองดูหลินม่อที่อยู่เบื้องหน้า อ้าปากค้าง ไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองควรจะพูดอะไรดี

สุดท้าย ก็ทำได้เพียงถลึงตาใส่หลินม่ออย่างดุร้ายแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินคอตกจากไปอย่างหมดสภาพ