บทที่ 138 ไม่รู้จักแม้แต่ตัวจริง

"นายปีนขึ้นไปปรับเสาอากาศหน่อยก็ไม่ได้ทำให้ขาเสียหายหรอก!" ชายแก่บ่นงึมงำ "รีบไปสิ ปกตินายก็ไม่ค่อยมาคุยเป็นเพื่อนฉันอยู่แล้ว ฉันเป็นคนแก่ตัวคนเดียว นอกจากดูทีวีแล้วยังจะทำอะไรได้อีก?"

อวิ๋นซูสูดหายใจเข้าลึก ๆ เดินออกจากประตูไปอย่างพูดไม่ออก

เสาอากาศติดอยู่บนหลังคา เขามองไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า "อย่างน้อยก็เอาเชือกให้ผมสักเส้น"

ชายแก่ถลึงตาใส่เขาทีหนึ่ง ก่อนจะหอบบันไดพาดมาจากมุมกำแพงอย่างทุลักทุเล "นายก็เหยียบขึ้นไปสิ"

"เฮ้อ ปกติกำลังภายในต้องหมั่นฝึกไว้ ตอนเด็กนายปีนสูงแค่ไหนก็ไม่เคยกลัว ทำไมตอนนี้ถึงเรื่องมากนัก"