บทที่ 158 ฉันไม่อยากให้นายตกงาน

“ฉันก็ว่างั้นแหละ ปากนี่พูดไม่หยุดเลย เหมือนไม่เคยนึกด้วยซ้ำว่าจะไปล่วงเกินใครเข้า”

“ใช่ เมื่อก่อนฉันยังรู้สึกอยู่เลยว่าเลขาฯ กลุ่มเหมือนจะมีอคติกับเธอ คล้าย ๆ ว่ามองเธอไม่ค่อยเข้าตา แต่พอมาวันนี้แล้วรู้สึกว่าไม่ใช่อย่างนั้น”

“ดูที่เธอปกป้องนายสิ ปกป้องเหมือนปกป้องลูกเจี๊ยบตัวเองเลย กลัวแต่นายจะซื่อจนโดนคนอื่นหลอกเอา”

เซี่ยหรานกลอกตาใส่

“แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้หล่อนให้คะแนนฉันดีขึ้นอยู่ดี”