บทที่ 166 ความลังเล

พวกเธอกลับมาที่หอพักพร้อมกัน กินไปก็ไม่อาจกลั้นความรู้สึกไว้ "พวกเธอสังเกตเห็นมั้ย พลังการต่อสู้ของเซี่ยหรานนี่เทพจริงๆ เลย"

"เธอถึงเพิ่งรู้เหรอ!" หยางหลิงหลิงพูดอย่างอดสู "ฉันน่าจะเป็นคนแรกในหอพักที่ค้นพบความน่ากลัวของเซี่ยหรานนะ"

เธอพูดจริงๆ ด้วย ไม่เพียงแต่ปากแหลมคมคายและสมองหมุนไว แถมยังลงมือทำโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

"พระเจ้า ซุนจิงรุ่นพี่คนนี้วันนี้ชื่อเสียงโด่งดังไปแล้วจริงๆ"

"ฉันว่าก็เป็นเหวยรุ่นพี่สั่งการมาแน่ๆ"