บทที่ 170 วีรกรรมสุดเหวี่ยงของลูกชายสุดที่รัก

เซี่ยหรานอ่านจดหมายของคนคนนี้ไป ก็นึกภาพคุณชายผูกเนกไท ตื่นเช้ามืดไปเบียดเสียดบนรถไฟใต้ดินเพื่อไปทำงานย่านจงหวนออกเลยทีเดียว ดูท่าทางน่าเวทนาสิ้นดี

วันสบายๆ ของเด็กคนนี้จบสิ้นลงแล้ว

เซี่ยหรานพลิกจดหมายอ่านอย่างสะใจ พอจับปากกาเขียนตอบ ก็เน้นตอบสองย่อหน้าท้ายของเขาเป็นหลัก

อย่างแรก บอกคุณชายไปว่า ของเก่าที่เขาไปคุ้ยตามแผงขายของมือสองนั้น เขาคุ้ยได้ชุดเครื่องเคลือบเตาหลวงสมัยราชวงศ์หมิงชิ้นสะสมมาเชียว โชคดีเอาการอยู่ เธอจะเก็บรักษาไว้ให้ก่อน ไว้มีโอกาสจะคืนให้ในภายหลัง

อย่างต่อมาคือคุยเรื่องสำนักพิมพ์นิตยสาร ถามว่านิตยสารแนวไหน ทิศทางการพัฒนาหลักคืออะไร