บทที่ 181 สงสารตัวเองบ้างเถอะ

"นี่คือรุ่นพี่ห่าวไท่ นักศึกษาปี 2 คณะประวัติศาสตร์" หวงไฉ่เสียแนะนำนักศึกษาชายร่างผอมบางให้เพื่อนร่วมห้องรู้จักด้วยใบหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย

"รุ่นพี่ห่าวเก่งมาก ผลการเรียนยอดเยี่ยมมาก คราวก่อนที่ฉันมาห้องสมุด รุ่นพี่ห่าวแนะนำหนังสือที่มีประโยชน์ให้ฉันอ่านหลายเล่ม ตอนนี้ฉันก็ยังอ่านอยู่เลย"

เซี่ยหรานเลิกคิ้ว มองห่าวไท่ด้วยสายตามีความหมายลึกซึ้ง แต่ไม่ได้พูดอะไร

ห่าวไท่เป็นคนค่อนข้างขี้อาย เขาทักทายเซี่ยหรานและคนอื่นๆ ทีละคน จากนั้นก็ขอตัวจากไปอย่างมีมารยาท

หลังจากทุกคนนั่งลงแล้ว ต่างก็พากันมองหวงไฉ่เสีย