บทที่ 183 เป้าหมาย

เซี่ยหรานหิ้วของกินเล่นกลับหอพัก พร่ำเตือนเพื่อนร่วมห้องว่าสุดสัปดาห์อย่าไปเดินเตร็ดเตร่ที่ไหน ให้ขลุกอยู่แต่ในห้องสมุด

เที่ยงวันถัดมา ฉู่เหยาพาพ่อแม่มารอรับเซี่ยหรานที่หน้าประตูโรงเรียน

พอเจอกัน จ้าวซิ่วหลิงก็จับมือเซี่ยหรานไว้ไม่ยอมปล่อย พร่ำขอบคุณไม่หยุด

ขอบตาของฉู่เหยาร้อนผ่าวเล็กน้อย เธอเอ่ยเกลี้ยกล่อมว่า "พ่อคะ แม่คะ พวกเราพาลูกพี่ลูกน้องไปนั่งที่ร้านอาหารของรัฐก่อนแล้วค่อยคุยกันเถอะค่ะ"

"ใช่ๆ ดูฉันสิ เลอะเลือนจริงๆ" จ้าวซิ่วหลิงรีบพยักหน้า