บทที่ 188 ขวางยังไงก็ไม่อยู่

ระบบพูดอย่างเย่อหยิ่ง [แน่นอนสิ ฉันสแกนให้เธอแล้ว ลานเรือนหันหน้าไปทางทิศใต้รับแสงแดดได้เต็มที่ ถือว่าใช้ได้เลยล่ะ อยากซื้อก็ซื้อเถอะ]

"น้องชาย บ้านหลังนี้ถ้าซื้อตอนนี้ วันข้างหน้ามูลค่าจะพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งเลยล่ะ ถึงตอนนั้นฉันขายสักหลังก็มีกินไปสามถึงห้าปี ขายอีกหลังก็มีกินไปสิบถึงแปดปี ฮิฮิ"

ระบบ: [......]

[โฮสต์ คุณอยากจะฟังสิ่งที่คุณเพิ่งพูดออกมาไหม คุณมันเด็กผลาญสมบัติ ใครใช้ให้คุณขายบ้านเพื่อประทังชีวิตกัน]

"ล้อเล่นน่าเจ้าน้องชาย" เซี่ยหรานอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา