บทที่ 192 คาดหวัง

เมื่อก่อนต่งอู่เจ้านี่มักจะจับคนมัดแล้วอุดปากก่อนส่งขึ้นเรือเสมอ

ทำไมคราวนี้ถึงไม่เป็นไปตามแผนการเดิมเลยล่ะ

เวลาสี่ทุ่ม เซี่ยหรานและเพื่อนร่วมห้องอยู่ในหอพักอันแสนอบอุ่น พวกเธอปิดไฟเข้านอนแต่หัวค่ำ ในขณะที่เซี่ยเฉิงน้องชายของเธอกลับกำลังอ้วกอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่บนเรือลักลอบเข้าเมือง

เซี่ยเฉิงเอาแต่เกาะขอบเรือแล้วร้อง "อ้วก อ้วก" ตลอดทาง จนทำเอาลูกน้องอีกหลายคนถึงกับอยากจะอ้วกตามไปด้วย

เรือลักลอบเข้าเมืองพาพวกเขามาส่งถึงฝั่งตรงข้ามได้อย่างราบรื่น เซี่ยเฉิงถูกคนลากลงจากเรือราวกับลากซากสุนัขตาย