บทที่ 195 ความเศร้าและความสุขไม่เชื่อมโยงกัน

เซี่ยหรานเข็นรถจักรยานออกจากประตูโรงเรียน มองแวบเดียวก็เห็นฟางเคอเขย่งเท้ารอเธออยู่ที่หน้าประตู

วันก่อนที่พาสองพนักงานไปเลือกรถจักรยานที่ร้านตัวแทนของรัฐ สหายฟางเคอจงใจเลือกรถจักรยานรุ่นสองแปดคานใหญ่ที่แข็งแรงและทนทาน

เธอตัวสูงกว่าเซี่ยหราน เมื่อคร่อมบนรถคานใหญ่รุ่นสองแปด มองดูแล้วช่างดูสง่าผ่าเผยจริงๆ

"พี่ฟาง" เซี่ยหรานกำลังทักทาย จู่ๆ ก็มีคนเรียกเธอจากด้านข้าง

"เซี่ยหราน เอ๊ะ เซี่ยหราน"