บทที่ 198 ยัยบ้าเอ๊ย อ๊ากกก โมโหจะตายอยู่แล้ว

ซุนจิงกับโจวเหม่ยฟางเห็นดังนั้นก็รีบกอดเธอไว้และร้องเกลี้ยกล่อมซ้ำๆ "หลานผิง หลานผิง"

เซี่ยหรานคนนี้สุดยอดไปเลยจริงๆ พูดเองก็ทำให้ตัวเองขำได้สำเร็จ บ้าเอ๊ย ขำจนหยุดไม่ได้เลย

ใครเห็นท่าทางสะใจบนความทุกข์คนอื่นของเธอแล้วจะไม่โมโหบ้างล่ะ?

"เธอหยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะ" ซุนจิงโกรธจัด หน้าแดงก่ำโต้เถียง "ใครบอกว่าคณะอักษรศาสตร์ไปต่างประเทศไม่ได้? เธอมันพวกกบในกะลา คณะอักษรศาสตร์ไปต่างประเทศจะไปแลกเปลี่ยนภาษาและวรรณกรรมจีนไม่ได้หรือไง?"

"ใช่แล้ว เธอจะไปรู้อะไร ตอนนี้ชาวต่างชาติก็มีสถาบันที่ศึกษาด้านจีนวิทยาโดยเฉพาะ เธอเคยไปต่างประเทศหรือไงถึงได้มายืนหัวเราะอยู่ตรงนั้น?"