บทที่ 200 ไม่เช่าๆ

ตรอกด้านหลังนั้นเป็นเรือนสี่ประสานแบบสองลานเรือนเรียงรายกัน เธอเคยเดินวนดูมาแล้วรอบหนึ่ง จึงคุ้นเคยกับบริเวณนี้เป็นอย่างดี

เซี่ยหรานส่งยิ้มให้ทั้งสองคน แต่ไม่ได้ตอบคำถามของพี่สะใภ้

พี่สะใภ้หัวเราะแห้งๆ อย่างเก้อเขิน "แม่หนูเอ๊ย บ้านเธอมีกันกี่คนล่ะ? ฉันเห็นปกติมีแค่ผู้หญิงสองคนเดินเข้าเดินออกที่นี่ บ้านหลังนี้พวกเธอซื้อไว้เหรอ? แล้วเฒ่าฉู่เก็บเงินพวกเธอไปเท่าไหร่ล่ะ"

"ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันค่ะ" เซี่ยหรานทำหน้าซื่อตาใสพร้อมกับโบกมือปฏิเสธ "ฉันก็เช่าบ้านหลังนี้ต่อมาจากคนอื่นอีกทีน่ะค่ะ"

"หา?" พี่สะใภ้อีกคนมีสีหน้าตกตะลึง "เฒ่าฉู่ยอมให้พวกเธอเช่าเหรอ? เป็นไปไม่ได้มั้ง"