บทที่ 216 ทุกอย่างพร้อมสรรพ

"ไม่เป็นไรใช่ไหมศิษย์น้อง" จางเหมิ่งกับถู่ตั้นรีบเดินเข้ามาหาและตวาดใส่หมาดำตัวใหญ่สองสามเสียง หมาตัวใหญ่ก็วิ่งกลับไปอย่างว่าง่ายพร้อมกับแกว่งหางไปมา

"ไม่เป็นไรค่ะ" เซี่ยหรานยิ้มและมองไปที่ทั้งสองคน "ศิษย์พี่ เมื่อคืนมาถึงดึกมากเลยใช่ไหมคะ"

"อืม ใช่แล้ว เกือบจะเที่ยงคืนเลย โชคดีที่น้องฟางเคอไปรับพวกเรามาพักที่นี่"

"หรานหราน" หญิงสาวสวมเสื้อบุนวมสีเขียวอมน้ำเงินและถักเปียเส้นใหญ่ปรากฏตัวตรงหน้าเซี่ยหราน ทำให้เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แทบจะไม่กล้าทัก

"ต้าลี่ อ๊ะ" เซี่ยหรานยิ้มกว้าง "พี่ต้าลี่ พี่อ้วนขึ้นนะเนี่ย นี่..."