บทที่ 233 แย่งชิงไปได้ไหม?

เวลาเก้าโมงกว่า เสี่ยวหลี่มาส่งทั้งสองคนที่หน้าประตูโรงเรียน ก่อนจะโบกมือลา

ตอนที่ลงจากรถฝนตกหนักมาก เซี่ยหรานกางร่มของตัวเองเงียบๆ แล้วเดินตรงไปข้างหน้าโดยทิ้งซูหนานจิ่นไว้

ซูหนานจิ่นถึงกับยอมแพ้ เขารีบก้าวเท้ายาวๆ ตามไป แล้วมุดเข้าไปใต้ร่มของเธอ

"ทำไมเธอถึงได้อารมณ์ร้ายขนาดนี้? ก็แค่ตอนเจอกันครั้งแรกฉันพูดจาว่าเธอไปสองสามประโยคไม่ใช่หรือไง? ตอนนั้นเธอก็ด่าฉันกลับมาแล้ว ทำไมถึงยังไม่ชอบหน้าฉันอีก?"

"นายอยู่ห่างๆ ฉันไว้หน่อยดีกว่า ขืนน้องหลานผิงของนายมาเห็นเข้า เดี๋ยวก็คงได้เป็นบ้าขึ้นมาอีกหรอก"