บทที่ 262 พูดพล่อยๆ ส่งเดช

เส้นเล็กเรียว กะทัดรัดน่ารัก เหมาะกับข้อมือขาวผ่องของนางเป็นที่สุด พอสอดเข้าไปในแขนเสื้อ นอกจากตัวนางเองที่ชื่นชมได้เงียบๆ คนอื่นก็ไม่มีใครมองเห็น

สมบูรณ์แบบที่สุด!

โฮสต์เซี่ย สหายหรานหราน ถูกเครื่องประดับเหลืองอร่ามเอาใจจนพอใจ จึงออกมาจากห้องชุดด้วยความอารมณ์ดี

ดับไฟ เข้านอน

ทางนางนั้นนอนอย่างไร้กังวลไร้ความรู้สึกผิดชอบ แต่ข้างนอกนั่นเรียกได้ว่าเดือดพล่านเป็นหม้อแตก...