บทที่ 274 จะไม่ระวังผู้อื่นนั้นไม่ได้

คนขับรถใบหน้าไร้อารมณ์ แต่หางตากลับแอบชำเลืองมองโจวควั่งอยู่

รู้สึกว่าท่านโจวแขกต่างประเทศคนนี้ สีหน้าดูเหมือนจะใกล้แตกสลายเข้าไปทุกที...

คุณเซี่ยที่ทนลำบากทนทุกข์อะไรไม่ได้เลยยังพูดจ้อต่อไม่หยุด "เอ๊ะ หรือว่าท่านโทรถามเขาเดี๋ยวนี้เลยดีไหม ว่าทำได้ไหมทั้งเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำเลี้ยงซื้อของ อย่ามาขี้เหนียวกระจอกงอกง่อยนะ เชิญข้าไปแล้วยังคิดคำนวณทุกเรื่อง ถ้าทำไม่ได้ข้าก็ไม่ไปแล้ว"

"ปีใหม่ปีนักษัตรอย่างนี้ ไม่มีเรื่องยังหาเรื่อง พวกท่านคิดว่าข้าเต็มใจจะไปหรือ ผีจะรู้ว่าไปถึงฝั่งพวกท่าน ลงเครื่องแล้วจะถูกพวกท่านคุมตัวไว้ทันทีแล้วขายไปเมียนมาควักไตหรือเปล่า"

"ข้าบอกพวกท่านไว้เลย ถึงข้าจะเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดาไม่มีอะไรเด่น แต่ทะเบียนการศึกษาของข้าฝากขึ้นทะเบียนไว้ที่เมืองหลวง มหาวิทยาลัยจิงต้าแห่งเมืองหลวงรู้จักไหมล่ะ"