บทที่ 276 ยินดีต้อนรับมาตีข้า

"เจ้าคิดว่าข้าเป็นอะไร พระแม่มารีกลับชาติมาเกิดหรือ"

"โลกนี้นอกจากพ่อเจ้ากับแม่เจ้า ไม่มีใครมาตามใจไอ้พวกเด็กเวรอย่างพวกเจ้าหรอก" เซี่ยหรานใช้ท่อนไม้ตบเบาๆ ที่ใบหน้าบิดเบี้ยวของคุณหนูหวัง

"งั้นเจ้า เจ้าอยากได้อะไรกันแน่" คุณหนูหวังฝืนดัดลิ้นให้ตรง เอ่ยปากออกมาเป็นภาษากลางสำเนียงเพี้ยนกระท่อนกระแท่น

"นี่พี่สาว ข้าเพิ่งลงจากเครื่องบินก็เจอไอ้พวกโรคจิตอย่างพวกเจ้า ข้าเหนื่อยใจและพังทลายมากเลยเข้าใจไหม ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเจ้ามาก่อกวนข้าตรงนี้ ป่านนี้ตัวข้าก็อยู่ในโรงแรม นอนอยู่บนเตียงใหญ่นุ่มสบายไปแล้ว"

"ก็ต้องชดใช้เงินสิ ไม่เพียงต้องชดใช้ค่าเสียหายทางร่างกายของข้า ที่สำคัญกว่าคือค่าเสียหายทางจิตใจ ข้าต้องมารับมือกับไอ้พวกทึ่มอย่างพวกเจ้า เหนื่อยมากเลยเข้าใจไหม"