บทที่ 296 มีเหตุมีผล

"พี่ชาย" หลินจื่อเหม่ยพอเห็นคนในครอบครัว ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

หลินจื่อซ่านรีบยื่นถุงที่ถืออยู่ให้น้องสาว พลางตบไหล่นางเบาๆ "ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน"

"ได้" หลินจื่อเหม่ยรับถุงแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ

หลินจื่อซ่านมองเซี่ยหรานที่นั่งกินขนมอยู่ตรงหัวเตียง เห็นนางไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้นมาทักทายเขาแม้แต่น้อย จึงสูดหายใจเข้าลึกๆ "คุณเซี่ย คุยกันหน่อยไหม"

เซี่ยหรานดึงความสนใจออกจากละครน้ำเน่าด้วยความอาลัยอาวรณ์ ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ แล้วเดินตามหลินจื่อซ่านไปยังหน้าต่างบานใหญ่