บทที่ 362 ทำไมถึงจงใจเล่นงานกันขนาดนี้

กู่ซินหยวนเงยหน้าขึ้น จ้องเซี่ยหรานที่ยืนอยู่ตรงประตู ดวงตาทั้งคู่ฉายแววเคียดแค้น แดงก่ำไปทั้งดวง

"เป็นเธอ!"

กู่ซินหยวนหอบหายใจเสียงดัง จ้องเซี่ยหรานเขม็งโดยไม่กะพริบตา ราวกับอยากฉีกร่างนางเป็นชิ้นๆ แล้วกลืนกินลงท้อง

"เธอทำร้ายฉัน เซี่ยหราน เธอทำร้ายฉัน! ทำไมเธอต้องแจ้งความใส่ร้ายฉันด้วย ดูเธอตอนนี้สิ ยังมีชีวิตชีวาแข็งแรงดี แล้วตรงไหนมีอาการถูกพิษกัน"

"จุ๊ๆๆ"