บทที่ 394 อย่าคิดจะรังแก

คนตรงหน้านี้ยังใช่พี่ใหญ่ที่นางเคยคุ้นเคยหรือ

"พี่ไม่ใช่พี่ใหญ่ของฉัน" เซี่ยเวยส่ายหน้ารุนแรง น้ำตาไหลทะลัก "พี่ใหญ่ของฉันเมื่อก่อน ไม่เคยพูดคำพูดทำร้ายจิตใจฉันแบบนี้"

เซี่ยหรานหัวเราะ "ฉันจำได้ว่าเคยบอกพวกเธอแล้วว่าฉันคนเดิมตายไปนานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ยังถูกพวกปลิงดูดเลือดอย่างพวกเธอกัดกินทีละนิดจนหมดสิ้น"

เซี่ยเวยถอยหลังไปหนึ่งก้าวเล็กๆ กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว "พี่ไม่ยอมช่วยฉันจริงๆ หรือ"

"เซี่ยเวย เธอลองถามตัวเองดูสิ เหตุใดผลประโยชน์ของเธอเอง เธอไม่ไปเรียกร้องจากเซี่ยหย่งจวินด้วยตัวเอง"