บทที่ 412 มีระเบิด

ซูหนานจิ่นวิ่งออกมาแหงนหน้ามอง ก่อนเห็นใจลูกพี่ลูกน้องผู้น่าสงสารอยู่ 3 วินาที แล้วหันกลับเข้าไปอีกครั้ง

ตอนนี้ลูกพี่ลูกน้องก็กลัวภรรยาเสียแล้ว ต่อไปต้องเป็นคนอยู่ใต้อำนาจภรรยาอย่างไม่ต้องสงสัย

วันนี้เซี่ยหรานไม่มีธุระอะไร จึงขลุกอยู่ในห้องฟังวิทยุและนอนกลางวันไปหนึ่งตื่น

ตอนเย็น หลังกินอาหารเย็นแต่หัวค่ำ และนั่งคุยกับหม่าเหยียนผู่กับเหล่าศิษย์พี่อีกครู่หนึ่ง เซี่ยหรานและพวกรวม 4 คนก็หิ้วกระเป๋าออกจากบ้าน ขี่จักรยานมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟ

แม้จะเป็นเวลากลางคืน แต่สถานีรถไฟยังคงสว่างไสวและมีผู้คนเดินขวักไขว่