บทที่ 417 ทำได้ดี

ชายร่างผอมคล้ำที่ลากรถเข็นบรรทุกข้าวของหนักอึ้งจนเหงื่อท่วมศีรษะไม่ส่งเสียงตอบ

หญิงสวมเสื้อบุผ้าที่มีรอยปะเต็มตัวซึ่งเดินตามหลังเขามา ก้าวขึ้นมาข้างหน้าแล้วพยักหน้ายิ้มๆ ให้โจวหลานฮวา "ใช่ค่ะ น้องสาว เธอก็อยู่ที่นี่เหมือนกันหรือ"

"ฉันอยู่บ้านเลขที่ 106 ข้างๆ พวกคุณนี่แหละ"

"สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ"

"เอ๊ะ ฉันได้ยินมาว่า ครอบครัวพวกคุณตามภรรยามาเรียนหนังสือที่เมืองจิงใช่ไหม" โจวหลานฮวากวาดตามองสมาชิกครอบครัวพวกเขาตั้งแต่หัวจดเท้า แววดูถูกวาบผ่านดวงตาอย่างรวดเร็ว