บทที่ 106 หึหึ~ ดูสิว่าแกจะหนีไปไหนพ้น~

คนที่หนีไปได้ก็คือลู่เจิ้นไห่

เขามองลอดผ่านช่องระบายอากาศของห้องใต้ดิน ทนดูพี่ชายของตัวเอง ลู่เจิ้นหัว ถูกตำรวจคุมตัวไปต่อหน้าต่อตา เขากัดฟันกรอดด้วยความแค้นใจ กำหมัดชกกำแพงเย็นเฉียบอย่างแรงจนข้อนิ้วฟกช้ำเลือดซิบ

พวกเขาถูกเปิดโปงได้ยังไง?

ทั้งที่ก่อนหน้านี้หลักฐานทุกอย่างชี้เป้าไปที่ตระกูลเสิ่นชัดๆ แถมคืนนี้ตระกูลเสิ่นก็เพิ่งจะโดนตำรวจล้อมจับไปแล้วด้วย มันจะเป็นไปได้ยังไง...

ความสับสนวุ่นวายในหัวเริ่มปะติดปะต่อกันจนกระจ่าง พอลู่เจิ้นไห่รู้ตัวว่าตัวเองถูกคนตระกูลเสิ่นต้มจนเปื่อย เขาก็รู้สึกเจ็บใจจนแทบกระอัก