บทที่ 110 นะ... นี่คือคุณตาเหรอคะ?!

ลี่สยงเห็นว่าเสิ่นจือยังทำใจจากลาไม่ได้จริงๆ จึงยอมยืดเวลาออกไป ให้เสิ่นจือได้อยู่กับครอบครัวเสิ่นต่ออีกหนึ่งสัปดาห์

ในช่วงหนึ่งสัปดาห์นี้ คนตระกูลเสิ่นใช้ชีวิตราวกับเป็นช่วงเวลาแสนหวานที่ขโมยมาได้ นอกจากเวลาเข้าห้องน้ำกับอาบน้ำแล้ว เวลาที่เหลือทุกนาทีทุกวินาที พวกเขาต่างก็คอยวนเวียนอยู่รอบตัวเสิ่นจือไม่ห่าง

ทั้งพาไปกินขนมหวาน เดินเล่นในสวน วิ่งเล่นว่าว นั่งทำคราฟต์... พยายามชดเชยช่วงเวลาในอนาคตที่พวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างสุดความสามารถ...

ข่าวเรื่องเสิ่นจือเป็นคุณหนูที่หายตัวไปของตระกูลลี่ ถูกทางตระกูลลี่ปิดข่าวไว้อย่างมิดชิด ไม่ยอมปริปากบอกให้โลกภายนอกรับรู้แม้แต่น้อย

คนภายนอกทุกคนยังคงตกตะลึงอยู่กับข่าวการพังทลายของตระกูลลู่อย่างราบคาบ