บทที่ 131 กินอะไรก็บำรุงอันนั้นไงคะ~

ลี่เซินพยักหน้าช้าๆ

"จือจือเป็นเด็กดีนะ เรื่องอื่นเอาไว้คุยกันทีหลังเถอะ ตอนนี้เรามาทำแผลกันก่อน"

อาการป่วยของพวกเขายังไงก็ต้องดีขึ้นอยู่แล้ว แต่ตามตัวของเสิ่นจือตอนนี้มีทั้งรอยถลอกและรอยฟกช้ำ ตาแดงก่ำเพราะทรายเข้า แถมเล็บยังฉีกอีกต่างหาก

แผลเต็มตัวเด็กผู้หญิงตัวแค่นี้ เธอคงจะเจ็บน่าดู

"จริงสิ ดูเหมือนพี่ห้าจะมีความรู้สึกเจ็บปวดแล้วนะคะ เมื่อกี้หนูได้ยินเขาร้องโอดโอยด้วยล่ะ"