บทที่ 58 ลองเพิ่มอัตราการคีบให้สูงขึ้น

"คุณเซียว ผลงานห้องซื้อขายของคุณช่วงนี้ดีนะ"

"ช่วงนี้นักลงทุนรายใหญ่ในห้องเทรดบ่อยขึ้น ผลงานเราก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย"

"โอ้... พวกเขาชอบเทรดสั้นขนาดนี้?"

"ฮ่าๆ นักลงทุนส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้"

"กำไรเป็นยังไง"

"พูดก็แปลก กำไรดีมาก ห้องนักลงทุนรายใหญ่หมายเลข 3 ได้กำไรเยอะสุด มีหลายคนได้กำไรเกินล้านแล้ว"

"เก่งขนาดนั้น"

"ครับ ผมคุยกับนักลงทุนในห้อง 3 มา พวกเขาบอกว่ามีเทพหุ้นน้อยคนหนึ่งอยู่เบื้องหลัง"

"เทพหุ้นน้อย ใครล่ะ?"

"เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง อายุประมาณ 20 ดูเหมือนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเซินเจิ้น"

"พูดมั่ว นักศึกษาเล่นหุ้นจะเก่งได้แค่ไหน ไม่ต้องพูดถึงเขา อาจารย์หลายคนที่มหาวิทยาลัยเซินเจิ้นยังขาดทุนเลย"

"ก็ตำนานเขาเล่ากันมาแบบนี้ แถมเพราะเทพหุ้นน้อยคนนี้ ตอนนี้นักลงทุนรายใหญ่หลายห้องก็ตามเทรดสั้น ได้กำไรกันพอสมควร"

"แปลกจริง ไปดูที่ห้องเขาได้ไหม"

"ได้เลยครับ"

คุณเซียวพาหัวหน้านักวิเคราะห์ของเซินอิ๋นว่านกั๋ว "อู๋ย่ง" มาที่ห้องนักลงทุนรายใหญ่หมายเลข 3

"ขอโทษทุกท่าน รบกวนหน่อย"

"นี่คืออาจารย์อู๋ย่ง หัวหน้านักวิเคราะห์ของเซินอิ๋นว่านกั๋ว"

แนะนำตัวเสร็จ

อู๋ย่งก็ถาม "ได้ยินว่าช่วงนี้ทุกท่านเทรดได้คล่องมาก กำไรเยอะ พวกเราก็อยากมาขอคำแนะนำ"

"อาจารย์อู๋ ท่านเป็นหัวหน้านักวิเคราะห์ อย่าแซวพวกเราเลย"

"อย่าพูดอย่างนั้น มือฉมังอยู่ในหมู่ประชาชน บอกแนวคิดการเลือกหุ้นหน่อยได้ไหม"

"จริงๆ ก็ไม่มีแนวคิดอะไร แค่เห็นหุ้นไหนแนวโน้มดี ก็เข้าไปเลย"

"ไล่ซื้อหุ้นชนเพดาน?"

"บางครั้งก็ตาม"

"แล้ววันที่สองหรือสามก็ออก"

"ประมาณนั้น"

"เก่ง"

อู๋ย่งชูนิ้วโป้ง

แต่เมื่อกลับถึงสำนักงาน เขาก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่

"คุณเซียว ผมนึกว่าจะมีวิธีเทรดอะไรเจ๋งๆ ก็แค่ไล่ซื้อหุ้นชนเพดานนี่เอง"

"ดูเหมือนพวกเขาก็แค่โชคดี"

"โชคไม่มีทางดีตลอด... แต่ก็ควรแนะนำพวกเขาสักหน่อย อย่าตามทุกวัน ได้กำไรสักหน่อยก็พอแล้ว"

"ครับ"

คุณเซียวพยักหน้า "เดี๋ยวผมจะไปเตือนพวกเขาอีกที"

...

วันรุ่งขึ้น เฉินหนิงมาที่ห้างไป่เหลียนแต่เช้า

ตอนนี้ยังไม่เตรียมจ้างคน

เพราะมีแค่ 20 ตู้ แถมไม่ต้องมีหน้าร้าน

แถมข้างๆ ก็มีตู้แลกเหรียญ... ปกติแต่ละวันก็แค่มาจัดเรียงตุ๊กตาก็พอ

จะจ้างหรือไม่จ้างก็ได้

แต่พอเฉินหนิงมาถึงห้าง ก็พบว่า... ในตู้แลกเหรียญมีเงินเพิ่มมากกว่า 100 หยวน

"เอ๊ะ... เมื่อวานก็เก็บเงินไปแล้วนี่ 100 กว่าหยวนนี้มาจากไหน?"

เฉินหนิงแปลกใจ

ตรวจดูบันทึกการใช้งาน ถึงรู้ว่า

เงิน 100 กว่าหยวนนี้ เป็นลูกค้าที่มาแลกเหรียญเล่นตอนดึก

"ฮ่าๆ ไม่คิดว่าตีสองตีสามยังมีคนมาคีบตุ๊กตา"

เฉินหนิงดีใจในใจ

ดูเหมือนเลือกตำแหน่งได้ดี

ก่อนหน้าตู้คีบตุ๊กตาส่วนใหญ่วางตามที่ไม่เด่นชัด เป็นทางเดินชัดๆ

ตอนนี้วางกลางห้างที่ค่อนข้างเด่น

แถมเพราะห้างไม่ได้ปิดทึบ คนรุ่นใหม่บางคนนอนไม่หลับก็เดินผ่าน

แบบนี้ตอนกลางคืนก็ดึงดูดลูกค้าได้ไม่น้อย

เฉินหนิงจดจำไว้

แล้วก็เติมตุ๊กตาใหม่

เหมือนกับร้านชานม

เฉินหนิงตอนนี้ไม่อยากจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย

เขาต้องการสังเกตลูกค้าที่เข้ามาเองโดยไม่มีการส่งเสริมการขาย

เขาอยากดูว่าตู้คีบตุ๊กตาจะได้รับความนิยมเพียงใดเมื่ออาศัยลูกค้าที่เข้ามาเอง

"เอ๊ะ... ที่นี่มีตู้คีบตุ๊กตาด้วย"

"แม่ หนูอยากเล่นคีบตุ๊กตา"

"หนูก็อยากเล่น"

เมื่อคนเดินมาเรื่อยๆ

ตู้คีบตุ๊กตาที่วางในตำแหน่งเด่นก็แสดงข้อได้เปรียบออกมา

ลูกค้าหลายคนเห็นตู้คีบตุ๊กตาก็อยากลองสักตา

แน่นอน ไม่ใช่ทุกคนจะอยากเล่น

หรือบางคนเดิมไม่ได้อยากเล่น

แต่เพราะเดินวนอยู่ในห้างตลอด ตู้คีบตุ๊กตาก็เห็นอยู่เรื่อย

แถมตู้คีบตุ๊กตาก็เด่นสะดุดตา

เห็นคนอื่นเล่นก็ดึงดูดความสนใจ

"เจ้าของ แลก 10 เหรียญ"

"เจ้าของ แลก 5 เหรียญ"

"เจ้าของ..."

แม้จะมีตู้แลกเหรียญ

แต่หลายคนยังใช้ไม่เป็น บางคนก็ต้องรอ

เฉินหนิงจึงชั่วคราวรับหน้าที่แคชเชียร์ด้วย

แม้ลูกค้าแต่ละคนจะแลกไม่มาก

แต่เมื่อมีลูกค้าจำนวนมาก ยอดรวมก็ไม่น้อย

ห้างไป่เหลียนมีตู้คีบตุ๊กตา 20 ตู้

รวมกันก็เป็นตัวเลขไม่น้อย

ต่อมา พอลูกค้ายิ่งเยอะ เฉินหนิงก็เริ่มรับมือไม่ไหว

คิดสักพัก

เฉินหนิงก็ให้หลี่ผิงส่งพนักงานมาช่วยคนหนึ่ง

...

ตอนค่ำวันนั้น

เฉินหนิงนับเงินในมือและเศษเงินในตู้แลกเหรียญ

ยอดขายรวม ถึง 2,000 หยวน

20 ตู้

เฉลี่ยตู้ละ 100 หยวน

รายได้ระดับนี้ถือว่าดีมาก

แถมตู้คีบตุ๊กตามีราคาตู้ละ 2,000 หยวน

ดูแบบนี้

10 วันก็คืนทุน

แน่นอนในความเป็นจริงไม่ง่ายขนาดนั้น ยังต้องหักค่าไฟ ค่าแรง ค่าเช่า... แถมยังมีต้นทุนตุ๊กตา

แต่เฉินหนิงคำนวณดู ต่อให้หักออกหมด กำไรก็ยังสูงมาก

เอาแค่ต้นทุนที่แพงที่สุดคือตุ๊กตา ดูเหมือนจะเยอะ

แต่ตุ๊กตาราคาส่งถูกมาก

ตุ๊กตาที่ซื้อตามตลาด 10 หยวน ราคาส่งอาจจะแค่ 3 หยวน หรือถูกกว่า

แถมตู้คีบตุ๊กตาไม่ใช่คีบทีก็ได้

โดยทั่วไปอัตราการคีบสำเร็จอยู่ที่ 1 ครั้งต่อการเล่น 20 ครั้ง

เท่ากับเสีย 20 หยวน ได้ตุ๊กตาราคา 3 หยวน

หากโชคไม่ดี ต่อให้จ่าย 30 หยวนก็อาจยังคีบไม่ได้

"เสี่ยวหง ช่วงนี้เธอดูแลตู้คีบตุ๊กตาก่อนนะ"

เฉินหนิงพูดกับเสี่ยวหงที่ย้ายมาจากร้านชานม

เขาอยากทดลองอีกสักหน่อย

ดูว่าอีกสองสามวันยอดขายจะเป็นอย่างไร

ผลก็คือ วันที่สอง วันที่สามต่อมา... เฉินหนิงพบว่ารายได้ตู้คีบตุ๊กตาไม่ได้รักษาไว้ได้ แต่ลดลงเรื่อยๆ

จากยอดสูงสุด 2,000 หยวน

ต่อมาลดเหลือ 1,800 หยวน 1,500 หยวน 800 หยวน และ 500 หยวนตามลำดับ

วันนี้ลดเหลือเพียงวันละ 300 หยวน

แม้รายรับวันละ 300 หยวนจะยังพอมีกำไร

แต่หักค่าไฟ ค่าพนักงาน ค่าตุ๊กตา ค่าเช่า... แล้วก็อาจจะเหลือกำไรแค่หลายสิบหยวน

ต้นทุนตู้คีบตุ๊กตา 20 ตู้รวม 40,000 หยวน

คำนวณแบบนี้ จะคืนทุนก็ไม่รู้ปีไหน

ถ้าเป็นแบบนี้

การวางตู้ในตำแหน่งเด่นกับวางตามทางเดิน... ดูเหมือนจะไม่ต่างกันมากนัก

ยอดขายเพิ่มขึ้นบ้าง แต่ปริมาณยังไม่พอ

ต่อไปจะเพิ่มตู้คีบตุ๊กตาอีก 20 ตู้ดีไหม?

เฉินหนิงคิด

แต่ก็ส่ายหัว

ตามผลลัพธ์ตอนนี้

เพิ่มจำนวนดูเหมือนจะช่วยไม่มาก

เฉินหนิงเรียกเสี่ยวหงมา "เสี่ยวหง เธอว่าตู้คีบตุ๊กตาเป็นยังไง?"

"สนุกดีค่ะ"

"แล้วอยากเล่นอีกหลายรอบไหม"

"อยากเล่นก็อยาก... แต่ถ้าอัตราการคีบได้สูงขึ้นอีกหน่อยก็ดี"

"อัตราการคีบได้เหรอ?"

ฟังคำพูดของเสี่ยวหง เฉินหนิงก็ครุ่นคิดเรื่องอัตราการคีบ

(จบบท)