บทที่ 82 ชานมแก้วละ 30 หยวน

งานเลี้ยงคุณซุน เฉินหนิงกินถึงบ่ายสองถึงกลับ ตลอดงาน เรื่องรวมโรงงานรับจ้างผลิต เฉินหนิงไม่ได้พูดสักคำ

ตอนกลับ คุณซุนก็พูดกับเฉินหนิงเป็นพิเศษ "คุณเฉิน ข่าวลือในบริษัทช่วงนี้ พวกเราก็ได้ยินแล้ว ให้พวกเราคิดสักพัก"

เฉินหนิงโบกมือ "วันดีๆ อย่าพูดเรื่องนี้ คุณซุนสบายใจ ช่วยบอกเจ้าของโรงงานท่านอื่นด้วย ไม่ว่าจะเป็นยังไง ผลประโยชน์ของทุกท่านจะไม่ลดลง"

ได้คำรับประกันจากเฉินหนิง คุณซุนก็พยักหน้าตื่นเต้น "คุณเฉิน ก่อนหน้าที่จริง ผมไม่ค่อยยอม คิดว่าคุณใช้กลยุทธ์แย่งธุรกิจเรา ตอนนี้ยอมที่จริง"

เฉินหนิงตบไหล่คุณซุน หัวเราะ "เฮ้ พูดเรื่องพวกนี้ทำไม อย่าทำให้ซาบซึ้งเกินไป ขอแสดงความยินดีอีกครั้ง ลูกชายดีที่จริง ต่อไปปกป้องประเทศ บางทีเราต้องพึ่งลูกชายคุณ"

"ผมจะบอกไอ้ลูกเน่าแน่"

"อย่าเรียกลูกเน่าลูกเน่า ต่อไปหอมหึ่งเลย"

โบกมือ เฉินหนิงขึ้นรถ ออกจากหนานชุน ผานหยู

...

สองสามวันต่อมา ต้าหลานจิงประกาศแผนรวมโรงงานรับจ้างผลิต

หลักการคือโรงงานรับจ้างผลิตทั้งหมดของต้าหลานจิง ต้องย้ายมารวมที่โรงงานใหญ่ บริหารจัดการรวม

แต่พิจารณาสถานการณ์จริงของแต่ละโรงงาน ให้เลื่อนได้สามเดือน

นอกจากนั้น แม้จะย้ายมาบริหารรวม แต่กำไรของแต่ละโรงงานเท่าเดิม

เจ้าของโรงงานเดิมจะเป็นผู้จัดการแผนกของต้าหลานจิง แผนนี้ออกมา

คุณซุนนำทัพพี่น้องจากผานหยู ย้ายมาเซินเจิ้นเป็นคนแรก

โรงงานอื่นเห็นว่าสำนักงานใหญ่ไม่ได้ลดผลประโยชน์ คิดหนักแล้วก็ย้ายตามมา

ส่วนที่ยังเหลือ เฉินหนิงก็ไม่บังคับ ตอนนี้อาจจะยังไม่ย้าย

แต่ต่อไปทรัพยากรยิ่งรวมศูนย์ สำนักงานใหญ่ก็ยิ่งมีข้อได้เปรียบ

ถึงตอนนั้น ไม่อยากย้ายก็ต้องย้ายมาเอง

"น้องเฉินหนิง เก่งจริง ท่าเดียว ย้ายโรงงานตู้คีบตุ๊กตาจากผานหยูมาหมดเลย"

คุณซ่งประธานคณะกรรมการเขตอุตสาหกรรมหลงหัว มาตรวจเยี่ยมต้าหลานจิง เห็นโรงงานใหม่ดึงคนมาได้ 500 คนเร็วขนาดนี้ คุณซ่งก็ตื่นเต้นมาก

เซินเจิ้นช่วงนี้ประกาศว่าจะแซงหน้ากว่างโจว พวกเขาก็อยากให้เซินเจิ้นเศรษฐกิจแซงกว่างโจว

เขตอุตสาหกรรมรับคนได้มากเท่าไหร่ก็ดี เฉินหนิงก็หัวเราะ "คุณซ่ง คุณไม่ทราบหรอกครับ ผมทำแบบนี้ ผู้นำฝั่งผานหยูโกรธผมหมดเลย"

"ไม่เป็นไร ต่อไปอยู่เซินเจิ้น มีอะไรก็โทรหาเหล่าซ่งได้ตลอด"

"ได้ครับ"

"ไปล่ะ"

"ผมส่ง"

เฉินหนิงส่งคุณซ่งถึงประตูโรงงาน ไม่ใช่เฉินหนิงจะเอาใจมาก

แต่การเอาใจผู้ใหญ่มีแต่ประโยชน์ เช่น นโยบายสนับสนุน

ภาษี ที่พัก แม้แต่ทะเบียนบ้าน... มีข้อดีหมด แน่นอนต้องถึงเกณฑ์บางอย่าง

แต่ช่วงนี้ต้าหลานจิงกำลังดำเนินการยื่นขอเป็นวิสาหกิจเทคโนโลยีชั้นสูงของเซินเจิ้น

อะแฮ่ม ตู้คีบตุ๊กตาจะมีเทคโนโลยีชั้นสูงตรงไหน เฉินหนิงก็ไม่รู้

ผู้ใหญ่บอกว่ามีก็มี

...

ชานมต้าต้าเรื่องระดมทุนก็ยังดำเนินต่อ เฉินหนิงยังไม่แสดงท่าทีต่อข่าวลือเรื่องมูลค่า 200 ล้านหยวนในวงการ

อย่างไรก็ตาม บริษัทแห่งหนึ่งได้เพิ่มมูลค่าประเมินของชานมต้าต้าจาก 200 ล้านหยวนเป็น 300 ล้านหยวน

บริษัทนั้นชื่อ ไป่เหลียน ไม่ใช่ว่าไป่เหลียนจงใจยกราคา

ที่จริง เพราะช่วงนี้ร่วมงานกัน ไป่เหลียนก็เข้าใจฝีมือของชานมต้าต้าอย่างถ่องแท้แล้ว

แม้จะมีแค่ 50 สาขา แต่อิทธิพลของตราสินค้าใหญ่มหาศาล

ไม่ใช่แค่สำหรับลูกค้า สำหรับห้างอย่างไป่เหลียนก็เช่นกัน

แต่สิ่งที่ทุกคนไม่คิดถึงคือ อาจจะบอกว่าไป่เหลียนร่วมงานกับชานมต้าต้า ดันราคาก็ปกติ

หลังไป่เหลียน ว่านต๋าก็เริ่มติดต่อชานมต้าต้า แถมยังเชิญชานมต้าต้าไปหนิงปัว

ปีหน้าต้นปี หนิงปัวจะมีว่านต๋าพลาซ่าเปิดใหม่ มูลค่าที่ว่านต๋าประเมินให้ชานมต้าต้าสูงถึง 350 ล้านหยวน

สงครามมูลค่าแบบนี้ ทำให้คนในวงการตื่นเต้นสุดขีด

"200 ล้านหยวน 300 ล้านหยวน 350 ล้านหยวน... เจ๋ง"

"ไม่อยากเชื่อ 50 สาขา มูลค่า 350 ล้านหยวน"

"350 ล้านหยวนยังไม่จบ ต่อไปจะทะลุอีก"

"ทำไม?"

"สามยักษ์ใหญ่ยังไม่ออกมือ โดยเฉพาะไป่ตู้ อีกไม่กี่วันจะเข้าตลาดนาสแด็ก พอเข้าตลาดสำเร็จ มูลค่าชานมต้าต้าก็ต้องขึ้นอีก"

ไม่ผิด วงการลงทุนร่วมทุนเริ่มยอมรับมูลค่าสูงของชานมต้าต้าแล้ว

ส่วนเหตุผล ไม่ใช่เพราะมีเงินมากไม่รู้จะใช้อะไร

ที่จริง แค่เปลี่ยนวิธีคิด แค่มองชานมต้าต้าเป็นธุรกิจอินเทอร์เน็ตก็พอ

ถ้าชานมต้าต้าเป็นธุรกิจอินเทอร์เน็ตจริง ลองถาม

สำหรับผู้นำในวงการแล้ว มูลค่า 350 ล้านหยวนถือว่าสูงหรือไม่

...

เฉินหนิงอีกฝั่ง ก็จับตาดูการเข้าตลาดของไป่ตู้ ไม่ใช่แค่เฉินหนิง สื่อทั้งประเทศก็จับตาไป่ตู้

ไม่ต้องสงสัย หลี่เหยียนหง ที่กลับจากเรียนต่างประเทศ เป็นจุดสนใจที่ใหญ่ที่สุดตอนนี้

สองสามวันต่อมา หลี่เหยียนหงพาภรรยา พาผู้บริหารไป่ตู้... ไปตีระฆังที่นาสแด็กเรียบร้อย

"50%"

"100%"

"150%"

ไม่มีใครคาดคิด การเข้าตลาดของไป่ตู้จะบ้าคลั่งขนาดนี้

พอตลาดเปิด เงินทุนมหาศาลก็แย่งกันซื้อ ไม่กี่นาทีราคาก็เพิ่มขึ้นเท่าตัว

แต่ยังไม่พอ 200% 300% สุดท้าย ในวันแรกที่ไป่ตู้เข้าจดทะเบียน ราคาหุ้นปรับขึ้น 353.85% เมื่อปิดตลาด

มูลค่ารวม 3,958 ล้านดอลลาร์ แปลงเป็นเงินหยวนก็คือ 32,000 ล้านหยวน

"32,000 ล้านหยวน แม่เจ้า ไป่ตู้บ้าขนาดนี้"

"ก็เป็นบริษัทอินเทอร์เน็ตที่มีเทคโนโลยีมากที่สุดในประเทศ"

"32,000 ล้านหยวนแค่เริ่มต้น ต่อไปยังจะขึ้นอีก"

ชาวเน็ตที่ชอบเล่นเน็ตก็ตกใจ แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ

วันรุ่งขึ้นหลังไป่ตู้เข้าตลาดสำเร็จ เฉินหนิงก็ได้รับการประเมินมูลค่าชานมต้าต้าจากไป่ตู้

450 ล้านหยวน เพิ่มจาก 350 ล้านหยวน อีก 100 ล้านหยวนโดยตรง

ตัวเลขขนาดนี้ แม้แต่เผิงหวิน อาลี... ก็เริ่มรอดู ไม่กล้าแสดงท่าที

ไม่ใช่ไม่มีเงิน แต่พวกเขาก็คิดว่ามูลค่าสูงเกินไป

แม้แต่มีส่วนเกินจริง

"เหล่าหยวน ไป่ตู้ประเมินมูลค่าเราไว้ที่ 450 ล้านหยวน นายคิดว่าอย่างไร?"

"ผมว่ารับได้ ถ้าเราให้หุ้น 20% ก็จะได้เงินหมุนเวียน 90 ล้านหยวน"

"แล้วทำไมไม่ใช่ 100 ล้านหยวนล่ะ?"

"คุณเฉิน คุณคิดว่ามูลค่าชานมต้าต้าจะสูงถึง 500 ล้านหยวนได้หรือครับ"

"ใช่"

เฉินหนิงพยักหน้า

"500 ล้านหยวน... อันนี้..."

ชิวหยวนเซิง หลี่ผิง ไม่กล้าพูดต่อ เฉินหนิงรู้ ทั้งสองคิดว่า 500 ล้านหยวนสูงเกินไป สูงจนเป็นไปไม่ได้

แต่พอนึกถึงข้อมูลในสมุดบันทึกเรื่องซี่ฉา กู่หมิง ไน่เสวี่ย... ที่ระดมทุนทีก็หลายร้อยล้านหยวน

เฉินหนิงคิดว่า บางทีก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ แค่ทำให้ดี

อย่างซี่ฉา รอบ เอ ระดมทุนได้ 100 ล้านหยวน รอบ บี ยิ่งน่ากลัว ได้ถึง 400 ล้านหยวน

พวกเขาทำได้อย่างไร?

คำตอบไม่ใช่เศรษฐีมีเงินไม่รู้จะใช้อะไร แต่เพราะซี่ฉาวาดฝันอันยิ่งใหญ่ให้นักลงทุนทุกคน

ตอนนั้นพวกเขาเปิดตัวชานมแก้วละเกิน 30 หยวน

(จบบท)