บทที่ 125 สองมือไขว่คว้า หายใจลำบาก

ภายใต้การฝึกฝนอย่างมีสมาธิจดจ่อของทั้งสองคน เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียวก็ถึงตอนเที่ยงแล้ว

ผู้คนในลานกว้างเริ่มเยอะขึ้น