บทที่ 237 บนเตียงผ่าตัด ฉันไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมทั้งนั้น

"คนคนนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงได้เก่งกาจขนาดนี้!"

ทุกคนในห้องผ่าตัดแทบจะเกิดความคิดนี้ขึ้นมาในใจพร้อมๆ กัน

เกะกะงั้นเหรอ