บทที่ 451 โรคระบบภูมิคุ้มกัน

"เด็กงั้นหรือ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวผมรีบไปเดี๋ยวนี้!"

เดิมทีเซียวเฉินกวงยังนอนงัวเงียอยู่บ้าง แต่พอได้ยินฉีเทียนเฉิงบอกว่าเป็นเด็ก ร่างกายของเขาก็เด้งตัวลุกพรวดขึ้นจากเตียงตามสัญชาตญาณทันที

เขาคว้าเสื้อผ้าที่วางอยู่ข้างๆ มาสวมลวกๆ ใส่รองเท้า แล้ววิ่งตรงไปยังแผนกฉุกเฉินโดยไม่สนใจลมหนาวเหน็บยามค่ำคืนเลยแม้แต่น้อย