บทที่ 113: ชื่อเสียงแพร่ไปถึงหมู่บ้านของติงเสี่ยวเซียงแล้ว!

พอตะวันขึ้นสูง

จ้าวต้าไห่ลืมตาขึ้นมา ใช้เวลาพักใหญ่ถึงจะรู้สึกตัว

ตอนตีสามตีสี่เราออกไปขุดปลาทราย กลับมา “พลิกปลาทราย” แล้วก็เอาไปตากบนกระด้ง พอนอนลงไปก็เกือบจะตีหนึ่งแล้ว นอนได้ไม่ถึงสามชั่วโมงก็ต้องตื่นออกไปขุดต่อ จนกระทั่งน้ำลดลงไม่มากนักและมีคนขุดปลาทรายเยอะขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ปลาทรายลดน้อยลงไปมากถึงได้เลิกขุด

จ้าวต้าไห่ค่อยๆ นั่งลงมา ขมวดคิ้วแน่น เราขุดปลาทรายมาสามวันเต็มๆ ทำงานหนักมาก ถึงแม้เราจะแข็งแรงเหมือนวัว แต่ก็ยังปวดเมื่อยไปทั้งแขนขา

ตอนเย็น