บทที่ 130: นัดพบกันตอนกลางคืนที่หน้าหมู่บ้าน!

เจ็ดโมงเช้า

จ้าวต้าไห่เดินออกจากประตูบ้าน พระอาทิตย์ขึ้นมาได้เกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว ลมทะเลที่พัดมาไม่ได้มีความชื้นเหมือนเมื่อคืน แต่แห้งมาก เรากลัวน้ำค้างเมื่อคืนก็เลยเอาสาหร่ายทะเลและหอยโคลนที่ตากไว้ในห้องโถงออกมาวางไว้ที่หน้าประตูบ้าน

จ้าวต้าไห่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อคืน คิดว่าหลังฝนตกในป่าชายเลนจะมีของดีๆ เยอะ อย่างน้อยก็ต้องได้ปูเขียวหลายสิบตัว แต่ผลสุดท้ายกลับเป็นแบบนี้ แต่พอตื่นขึ้นมาก็ไม่ได้คิดมากแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะทำเงินได้เยอะทุกครั้ง โดยเฉพาะเงินก้อนโต ครั้งนี้เราไม่ได้ทำเงินได้เยอะ แต่ปูเขียวที่จับได้ก็ขายได้สามสี่ร้อยหยวนแล้ว ส่วนสาหร่ายทะเลและหอยโคลนที่ตากไว้ก็สามารถนำมาทำอาหารได้ ประหยัดค่ากับข้าวก็เท่ากับทำเงินได้แล้ว

“เสี่ยวไหน่เฮย!”

“เฝ้าดูไว้!”