บทที่ 138: วางแผนการใหญ่?! เดิมพันครั้งใหญ่!

ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ

จ้าวต้าไห่หรี่ตาลง แสงแดดที่ส่องมาที่ใบหน้าโดยตรงทำให้เขารู้สึกไม่สบายตา น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด เขายังคงควบคุมคันเบ็ดในมืออย่างระมัดระวังและไม่กล้าประมาท ตอนแรกที่เขาตกได้ปลาเบสทะเลตัวใหญ่เกือบยี่สิบกิโลกรัม หลังจากนั้นที่เขาตกได้ก็มีแต่ตัวเล็ก ๆ ขนาดหนึ่งถึงสองกิโลกรัมหรือสองถึงสามกิโลกรัม ตัวที่ใหญ่ที่สุดก็ไม่เกินเจ็ดหรือแปดกิโลกรัม ส่วนตัวนี้หนักเกินสิบกิโลกรัมแน่นอน แรงของมันมหาศาลมาก แต่เมื่อตกได้หลายตัวแล้ว ประสบการณ์ก็มากขึ้น การควบคุมคันเบ็ดและสายเบ็ดจึงไม่ใช่เรื่องยาก ใช้เวลาไม่นานก็ดึงปลาขึ้นมาเหนือน้ำจนมาถึงข้างเรือได้ เขาใช้สวิงช้อนปลาขึ้นมา

จ้าวต้าไห่เกี่ยวเหยื่อกุ้งสดอีกครั้งและเหวี่ยงเบ็ดไปที่เดิมในชั้นน้ำเดิม รออยู่สิบกว่านาทีก็ไม่มีปลาเบสทะเลมากินเบ็ด เขายังคงไม่ยอมแพ้และรอต่อไปอีกยี่สิบนาที จากนั้นก็ลองเปลี่ยนชั้นน้ำต่าง ๆ แต่ก็ไม่มีปลามากินอีกเลย ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าที่นี่ไม่มีปลาอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นเพราะถูกเขาตกจนหมดหรือเพราะตกใจหนีไปที่อื่น หรืออาจเป็นไปได้ว่าอ่าวแห่งนี้เป็นเพียงที่ซ่อนตัวของปลาเบสทะเลในตอนกลางวันเท่านั้น ตอนนี้ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ปลาเบสทะเลจะออกหาอาหารในช่วงที่ฟ้าเริ่มสว่างและช่วงที่ฟ้าเริ่มมืด อาจเป็นไปได้ว่าพวกมันได้ว่ายไปหาอาหารที่อื่นแล้ว

จ้าวต้าไห่เก็บคันเบ็ด แล้วยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ หมุนตัวไปรอบ ๆ เพื่อสำรวจผิวน้ำทะเลรอบ ๆ เรือประมง พยายามคาดเดาว่าตอนนี้ฝูงปลาเบสทะเลจะอยู่ที่ไหน แต่เขาก็ยอมแพ้ในไม่ช้า ผิวน้ำกว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา และมีฝูงปลาตัวเล็ก ๆ อยู่มากมายทั่วทุกที่ ไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่าปลาเบสทะเลจะไปปรากฏตัวที่ไหน สู้กลับมาลองใหม่ที่นี่ในตอนกลางวันพรุ่งนี้จะดีกว่า เผื่อว่าพวกมันจะกลับมา

จ้าวต้าไห่ดื่มน้ำอึกใหญ่ พักผ่อนสักครู่ และเมื่อมองไปที่ช่องเก็บปลาสดก็เห็นว่าเต็มไปด้วยปลา มีทั้งตัวเล็กและตัวใหญ่รวมกันเกือบสามสิบตัว ซึ่งเป็นผลผลิตที่ได้มาในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง น้ำหนักรวมแล้วเกินห้าสิบกิโลกรัมแน่นอน