บทที่ 151 ดึงตะกร้าดักปลา! แบ่งเงินเล็กน้อยแล้วกินง่ายๆ!

จ้าวต้าไห่ออกจากภัตตาคารหงอวิ่น แต่ไม่ได้รีบกลับหมู่บ้าน เขามุ่งหน้าไปที่ธนาคารเพื่อฝากเงิน เมื่อมองดูยอดเงินในบัญชี เขาก็พบว่าช่วงนี้เขาทำเงินได้ไม่น้อยเลย เงินก้อนใหญ่ที่เขาจำได้นั้นมาจากไส้เดือนทะเล ปลาฉลามหมา การขายปลากะพงขาวสองครั้ง และครั้งล่าสุดคือปลาเก๋าเขียว รวมแล้วมากกว่าหนึ่งแสนบาทเลยทีเดียว

ตอนที่เดินออกจากธนาคาร จ้าวต้าไห่กำมือแน่น การมีเรือประมงทำให้เขาหาเงินได้เร็วขึ้นจริงๆ สำหรับชาวประมงแล้ว เรือประมงเป็นเครื่องมือในการทำเงินและทำให้ร่ำรวย ถ้าต้องการทำเงินให้ได้มากขึ้นและร่ำรวยยิ่งขึ้น เรือประมงก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ การที่เขาพยายามซ่อมเรือประมงของตัวเองให้ดีเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

จ้าวต้าไห่หาร้านขายผลไม้ ซื้อแอปเปิ้ลและกล้วยมาสองสามกิโลกรัม แล้วก็ซื้อขนมมาด้วย เขากำลังจะกลับหมู่บ้าน แต่ก็คิดถึงเรื่องที่เขาเคยบอกกับอู๋เหว่ยหมินว่าจะพาเขาไปตกปลากะพงขาวเมื่อถึงฤดูนี้ เขาจึงหาร้านเพื่อใช้โทรศัพท์ โทรนัดกันว่าจะเจอกันที่หน้าบ้านของเขาตอนตีสี่ของวันพรุ่งนี้ แล้วเขาก็กลับหมู่บ้าน

"ลุงสือจู้!"

จ้าวต้าไห่ตะโกนเรียกเสียงดัง