บทที่ 154 จางลี่และติงเสี่ยวเซียงสู้กันด้วยไหวพริบ

จ้าวต้าไห่ขับเรือประมงเข้ามาจอดที่ท่าเรืออย่างช้าๆ หลิวปินยืนอยู่ที่ท่าเรือพอดี เขารับเชือกที่หัวเรือแล้วมัดไว้ เมื่อจอดเรือเรียบร้อย อู๋เหว่ยหมินและสวี่หยวนเจียงก็ขึ้นมาที่ท่าเรือ แล้วไปเอารถ เพราะปลาที่ตกได้เยอะเกินไป การหิ้วไปจะลำบากมาก

"วันนี้ตกปลาได้เป็นอย่างไรบ้าง?"

หลิวปินอยากรู้เล็กน้อย

จ้าวต้าไห่ชี้ไปที่ตู้เย็นบนเรือประมงของตัวเอง แล้วก็ชี้ไปที่ช่องเก็บปลาเป็นๆ ซึ่งทั้งสองที่เต็มไปด้วยปลา

หลิวปินยกนิ้วโป้งให้ ไม่ว่าจะเป็นปลาชนิดไหน การตกปลาได้เยอะขนาดนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย จ้าวต้าไห่ในฐานะกัปตันเรือนั้นทำได้ดีมาก