บทที่ 169 ผู้คนที่ได้กลิ่นและตามมา! ปลาหายไปไหน?

พระอาทิตย์ขึ้นสูงเหนือไม้ไผ่

จ้าวต้าไห่ เดินออกจากประตูบ้าน มองเห็นทะเลกว้างใหญ่จากที่สูง ลมทะเลพัดมา ไม่หนาวไม่ร้อน รู้สึกสบายมาก เขาไม่ได้ออกทะเลมาสามวันแล้ว มัวแต่เฝ้า ถุงกระเพาะปลา ที่กำลังตากแห้งอยู่ นี่เป็นงานที่ต้องใส่ใจ ต้องคอยพลิกกลับด้านอยู่เรื่อยๆ ย่าจงชุ่ยฮวา อายุมากแล้ว เขาจึงต้องทำเอง ซุนเอ้อร์ มาดูวันละสองครั้ง ทั้งเช้าและเย็น เขาต้องดูแลให้ดี จะประมาทไม่ได้

จ้าวต้าไห่ หันไปมอง ถุงกระเพาะปลา ที่แขวนอยู่บนโครงไม้ข้างๆ ภายใต้แสงแดด สีส้มอมเหลืองเริ่มปรากฏออกมา ข้างๆ กันก็มีปลาแห้งตัวใหญ่ที่ยาวเกินหนึ่งเมตรครึ่งแขวนอยู่

จ้าวต้าไห่ ได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถยนต์ดังขึ้นมา หันกลับไปมอง ก็เห็นรถของ อู๋เหว่ยหมิน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้องได้ยินข่าวที่เขาตก ปลาจะละเม็ดดำ ตัวใหญ่หนักกว่าร้อยกิโลกรัมมา แล้วรีบมาดูว่าสามารถซื้อได้หรือไม่ ช่วงสองสามวันนี้มีคนมาหาเขาไม่น้อย เมื่อเห็นว่าเขาฆ่าปลาแล้วเอา กระเพาะปลา ออกมาแล้ว ก็ยังไม่ยอมแพ้ บางคนอยากซื้อปลาแห้ง บางคนอยากซื้อ กระเพาะปลา หรือบางคนก็อยากจะซื้อทั้งหมด ราคาก็ให้มาไม่น้อย แต่เขาก็ปฏิเสธไปหมด

"คุณอู๋"